Urząd Gminy Łomża

Biuletyn Informacji Publicznej

Informacje pedagoga szkoły

PEDAGOG SZKOLNY: mgr ANNA ELIZA PAWELEC

"To, co możesz uczynić, jest tylko maleńką kroplą w ogromie oceanu, ale właśnie jest tym, co nadaje znaczenie twojemu życiu."
A. Schweitzer

Te słowa uczyniłam mottem mojej pracy jako pedagoga. Jak każdy człowiek szukałam i nadal szukam recepty na szczęśliwe normalne życie. Poszukiwanie własnego ja i sensu istnienia to trudna, żmudna droga. Swoje doświadczenia wykorzystuję w codziennej pracy.
Szkoła to skupisko wielu młodych nieodpornych na życiowe trudności ludzi. To właśnie tutaj uczą się wszystkiego, zawierają pierwsze przyjaźnie, rodzą się ich pasje i miłości na całe życie. Tutaj dorastają, rozwiązują swoje problemy. A tych we współczesnym świecie młodzieży nie brakuje. Nie trzeba od razu wymieniać całej szerokiej list uzależnień, najczęściej nie radzą sobie ze "zwykłymi i codziennymi" sprawami. Takimi jak brak przyjaciół, zrozumienia, wsparcia w klasie i rodzinie, brak motywacji do nauki, nieszczęśliwa miłość.
To, co jest ważne dla młodego człowieka jest również ważne dla mnie. Staram się, by mój gabinet był miejscem, gdzie przychodzą osoby, co mają problemy i zawsze staram się im pomóc.


W związku z tym zapraszam:
Uczniów, jeżeli:
- mają trudności, nie mogą poradzić sobie z nauką, klasą, sami z sobą, mają kłopoty osobiste i szkolne.
Nauczycieli, jeśli:
- potrzebują wsparcia w rozwiązywaniu konfliktów, chcą pomagać swoim wychowankom w trudnej sytuacji materialnej i rodzinnej, przeciwdziałać patologiom szkolnym.
Rodziców, jeśli:
- chcą wspierać aktywnie życie i rozwój swoich dzieci w szkole, znaleźć rozwiązanie skomplikowanych sytuacji wychowawczych.


PEDAGOG W SZKOLE

Podstawowa rola pedagoga w gimnazjum to przede wszystkim analizowanie sytuacji wychowawczych i projektowanie prac w tym zakresie, upowszechnianie kultury pedagogicznej wśród nauczycieli, wychowanków i rodziców, diagnozowanie sytuacji socjalno- wychowawczej ucznia, wdrażanie szkoły do realizacji działalności wychowawczej w toku zajęć obowiązkowych i w całokształcie wychowania pozaszkolnego. Zgodnie z Zarządzeniem nr 15 MEN z dnia 25.05.1993r. Paragraf 2: „Celem pomocy (…) pedagogicznej udzielanej uczniom, jest wspomaganie rozwoju psychicznego i efektywności uczenia się, w szczególności poprzez korygowanie odchyleń od normy, wyrównywanie i korygowanie braków w opanowaniu programu nauczania oraz eliminowania przyczyn i przejawów zaburzeń, w tym zaburzeń zachowania.”
Uważam, że osobliwość wpływów szkoły polega głównie na tym, że naucza i wychowuje w warunkach zinstytucjonalizowanych, tzn. zgodnie z obowiązującym regulaminem i programem szkolnym, a więc w sposób planowy i przy pomocy specjalnie przygotowanego personelu pedagogicznego. Dlatego uczniowie muszą włożyć wiele wysiłku i pracy, aby sprostać stawianym im wymaganiom. A nie zawsze są w stanie pokonać różnego rodzaje trudności często nie zależne od nich samych. Między innymi dlatego szkoła stara się stworzyć optymalne warunki właściwego ich rozwoju umysłowego i społecznego.
W każdej szkole spotyka się ucznia sprawiającego trudności wychowawcze. Mogę stwierdzić nawet, iż ich obecność w codziennej praktyce życia szkoły jest zjawiskiem nieuniknionym . W szkole, w której pracuję mam do czynienia ze zróżnicowaną społecznością uczniowską, złożoną z uczniów bardziej lub mniej przygotowanych do wymagań stawianych im przez regulamin szkolny i nauczycieli. Trudno dziwić się temu skoro uczniowie nasi mają różne zainteresowania i upodobania, zdolności i uzdolnienia, poddawani są nie zawsze skutecznym oddziaływaniom wychowawczym ze strony rodziców oraz wpływom środowiska rówieśniczego. Byłoby rzeczą dziwną i niezrozumiałą, gdyby istniały szkoły i klasy, w których nigdy nie natrafiono by na żadne kłopoty natury wychowawczej.
Uczniami naszego Gimnazjum jest młodzież w wieku od 13 do 15 lat
( wyjątki w wieku 16 lat) będąca w okresie dojrzewania (dorastania). Jest to niewątpliwie trudny okres rozwoju ale nie oznacza to bynajmniej, że jest to okres, w którym każda jednostka ludzka przeżywa załamania równowagi psychicznej, grożące nieuchronnie pogłębiającym się procesem nieprzystosowania społecznego. Załamaniom takim, jak i ich konsekwencjom zapobiegają zarówno wrodzona i nabyta odporność psychiczna młodzieży, jak również odpowiedni sposób pedagogicznego postępowania z nią.
Z moich obserwacji i doświadczeń wynika, iż młodzież w tym wieku charakteryzuje brak równowagi emocjonalnej. Pojawia się problem tożsamości, czyli udzielanie sobie odpowiedzi na pytanie „kim jestem”, umiejscowienie siebie w czasie i przestrzeni. Zazwyczaj następuje rozluźnienie więzi emocjonalnej z rodziną a także silne dążenie do niezależności czyli autonomii.
Uważam, że silna więź emocjonalna z rodzicami, zainteresowanie nauką szkolną, regularne praktyki religijne, poszanowanie norm, wartości i autorytetów oraz miejsce w pozytywnej grupie chronią młodych ludzi przed podejmowaniem zachowań ryzykownych.

Kontakt telefoniczny: 2165931
e-mail: apawelec@o2.pl

Data powstania: wtorek, 30 gru 2003 11:22
Data opublikowania: piątek, 9 sty 2004 14:18
Opublikował(a): Dorota Karwowska
Zaakceptował(a): Wiesława Masłowska
Artykuł był czytany: 8739 razy